O nas - Żywy Różaniec przy PMK dla kantonów Zurych i Glarus

Żywy Różaniec w PMK Zurych

 

 

„Proszę weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając na nowo w świetle pisma świętego jego przeogromną moc.”

Sługa Boży Jan Paweł II

 

Pierwsza róża Żywego Różańca powstała w PMK Zurych, przy Parafii Herz Jesu w latach 90-tych minionego stulecia. W październiku 2009 r. róża obrała sobie za patrona św. Maksymiliana Marię Kolbego. Obecnie Żywy Różaniec w PMK Zurych składa się z trzech róż różańcowych, którym patronuje Męczennik Miłości z Auschwitz.

 

Podstawowym zadaniem Żywego Różańca jest wspieranie modlitewne Kościoła na świecie w jego misyjnej roli oraz bycie wsparciem duchowym dla Kościoła w środowisku, do którego Bóg nas posyła. Założycielka Żywego Różańca, sługa Boża Paulina Jaricot zaproponowała następujący program duchowy dla jego członków:

 

wypraszanie miłosierdzia Bożego przez wstawiennictwo Maryi, Matki Bożej;

troskę o wzrost wiary w duszach ludzkich;

krzewienie modlitwy różańcowej;

wspieranie misyjnej działalności Kościoła;

troskę o wierność w nauczaniu Kościoła (por. Statut Żywego Różańca, Wydawnictwo Sióstr Loretanek, Warszawa 2012)

 

Powyższy program przekłada się na konkretne zadania dla każdego członka róży różańcowej, którym jest:

 

1. codzienne odmawianie jednej tajemnicy Różańca Świętego w intencjach papieskich, tj. papieskich intencjach ogólnych i papieskich intencjach misyjnych ogłaszanych na dany miesiąc (zamieszczonych w zakładce ”Intencje”);

 

2. modlitwa w intencjach szczegółowych, w przypadku Żywego Różańca PMK w Zurychu - za Ojczyznę, Kościół w Szwajcarii i Polską Misję Katolicką lub innych wskazanych intencjach ogłoszonych na dany miesiąc;

 

3. uczestnictwo w miesięcznych spotkaniach modlitewno–formacyjnych Żywego Różańca;

 

4. udział w życiu sakramentalnym Kościoła;

 

5. rozszerzanie czci Najświętszej Maryi Panny przykładem życia i działalnością apostolską;

 

6. odważne stawanie w obronie wiary;

 

7. w miarę możliwości wspomaganie ubogich oraz udział w pogrzebie członka Żywego Różańca.

 

 

Spotkania 

 

Spotykamy się w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, po Mszy Świętej, w krypcie kościoła Herz Jesu.

 

Spotkania Żywego Różańca obejmują wspólną modlitwę, zmianę tajemnic różańcowych, formację mariologiczną oraz prowadzenie Różańca Świętego podczas Adoracji Najświętszego Sakramentu.

 

Zapraszamy wszystkich chętnych, zarówno członków Żywego Różańca oraz tych, którzy chcą razem z nami zanurzyć się w modlitwie różańcowej, aby z Maryją oraz przez Maryję kontemplować oblicze Jezusa Chrystusa.

 

 

Przyjmowanie do Żywego Różańca ( z „Ceremoniału Żywego Różańca”*)

 

Przyjmowanie do Żywego Różańca dokonuje się w kościele, najlepiej przy ołtarzu Matki Bożej, po Mszy Świętej lub nabożeństwie. (...)

 

W każdej parafii należy prowadzić Księgę Żywego Różańca, do której wpisuje się imię i nazwisko przyjętych. (...) Przy uzupełnianiu przyjęcie do Żywego Różańca odbywa się bez uroczystych ceremonii i polega na wpisaniu imienia i nazwiska do Księgi, w miejsce osoby, która umarła lub na stałe wyjechała. (...) Na czele róży stoi zelator lub zelatorka oraz ich zastępcy. Zelatorów mogą wybierać sami członkowie Żywego Różańca przy współudziale ks. Dyrektora.

 

 

Odpusty dla członków Żywego Różańca

 

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

 

w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,

Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),

Ofiarowania Pańskiego (2 II),

Zwiastowania Pańskiego (25 III),

Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),

Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),

w święto Królowej Różańca świętego (7 X)

w święto Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

 

* Ceremoniał Żywego Różańca został opracowany przez ojca Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, kardynała Stefana Wyszyńskiego.

 

Z przyczyn pastoralnych, biorąc pod uwagę specyfikę duszpasterstwa na emigracji i ducha czasu, niektóre założenia Ceremoniału Żywego Różańca mogą zostać dostosowane,
według uznania Duszpasterza, do potrzeb pastoralnych wspólnoty w danym ośrodku.