Charyzmaty - Odnowa w Duchu Świętym przy PMK dla kantonów Zurych i Glarus

Co to są charyzmaty

Charyzmaty (gr. charisma - dar łaski)

To nadnaturalne dary Ducha Świętego, udzielane różnym osobom dla budowania całej wspólnoty. Do charyzmatów zalicza się m.in. tzw. dary epifanijne, czyli nadzwyczajne: dar języków, dar tłumaczenia języków, dar proroctwa, dar rozeznania duchowego, dar uzdrawiania.

 

Dar języków (glosolalia) - pojawiający się często w modlitwie jednoczesnej uczestników. Mimo spontanicznego charakteru modlitwy, ma ona przebieg pełen pokoju i harmonii. Wyraża się przez bezpojęciową ekspresję słowną płynącą z ust uczestników spotkania, choć niejednokrotnie zdarzały się przypadki modlitwy w językach w sensie filologicznym (występujących w rzeczywistości); (1 Kor 12,10)

Jest jednym z najpowszechniejszych darów charyzmatycznych. Polega ona na uwielbieniu Boga gaworząc tak jak małe dziecko.

”Ten bowiem, kto mówi językami, nie ludziom mówi, lecz Bogu. Nikt go nie słyszy, a on pod wpływem Ducha mówi rzeczy tajemne” (1 Kor. 14, 2). Oznacza to, że osoba posiadająca dar języków nie rozumie wypowiadanych słów, gdyż nie od niej zależy, co będzie mówić. Nie jest to dar mowy w danym języku, lecz modlitwy: Nie oznacza to jednak, że modlący się w językach porzucają inne formy modlitwy na rzecz tej jednej – przeciwnie, modlą się zwyczajnie jak to czynili przed otrzymaniem tego daru, a nawet częściej, gdyż ich życie modlitewne doznaje wzrostu.

Większość osób, które otrzymały ten dar nie tylko mówi, ale także śpiewa w danym języku. Powstaje wtedy niezwykła symfonia, jakiej nie wyśpiewa żaden zwyczajny chór.

 

Dar tłumaczenia języków łączy się z darem języków; polega na wyjaśnieniu treści usłyszanego przed chwilą przesłania w językach; Polega na przekazaniu wiadomości, jaką Duch Święty pragnie zakomunikować nam w językach. Osoba, która otrzymała taki dar podczas tłumaczenia czuje, że w jej usta wkładane są kolejno słowa tzn., że po wypowiedzeniu pierwszego nasuwa się następne i tak dalej. Trzeba, więc odwagi i ogromnej wiary, aby wypowiedzieć tylko jedno słowo, które w danej chwili się słyszy bez jasności tego, co będzie dalej. Dar tłumaczenia nie jest literackim przekładem wiadomości. Jest to zupełnie odrębny dar, który nadaje sens całości, a nie tłumaczy poszczególnych słów.

 

Dar proroctwa - nie polega na przepowiadaniu przyszłości (choć nieraz i tak się zdarza), lecz na przemawianiu w imieniu Boga z przesłaniem zachęty lub napomnienia skierowanym do uczestników spotkania. Często słowa prorockie wypowiedziane na spotkaniu modlitewnym przemawiają ze szczególną mocą do zebranych objawiając im prawdę o sobie. Jest to specjalna wiadomość z nieba. To przekaz radości, światła, napomnienia, odwagi, pocieszenia i nadziei.

„Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz jeszcze znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe.” (J 16, 12-13).

Tak, więc jest to głos samego Jezusa, który chce mówić do nas poprzez Ducha Świętego, chce nas zapewnić, że jest wciąż żywy i obecny wśród nas, że troszczy się o każdego i zna nasze osobiste problemy.

 

Prorokować: to mówić w imieniu Boga, przesyłać specjalną wiadomość dla wspólnoty lub pojedynczej osoby od Pana.

Św. Paweł mówi: „Ten zaś, kto prorokuje, mówi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu pociesze.” (1 Kor. 14, 3). Na ogół proroctwa, które słyszymy na spotkaniach modlitewnych mają na celu dodać odwagi, nadziei i ufności, mają pocieszyć i zapewnić o ojcowskiej miłości ze strony Boga. Nie są to nigdy rozkazy, groźby, lecz co najwyżej delikatne napomnienia.

Św. Paweł napomina nas: „Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie.” (1 Tes. 5, 19-21).

 

Dar rozeznania duchowego - pozwala na bieżąco weryfikować prawdziwość innych charyzmatów, a także badać poruszenia duchowe ludzi; Dar ten odnosi się do stwierdzenia, jaki duch inspiruje mówcę (prorokującego). Jest to ocena, zbadanie, rozważenie prorocze wypowiedzi przez zebranych dla ustalenia źródła natchnienia oraz jego znaczenia dla zebranych. Potwierdzenie czy słowa pochodziły od Ducha Świętego, jego własnego ludzkiego ducha, czy też od ducha złego.

 

Dar uzdrawiania, czyli dar modlitwy o duchowe, psychiczne i fizyczne zdrowie osoby proszącej o to Boga. Znaki cudownych uzdrowień potwierdzają prawdziwość przepowiadanej ewangelii o Jezusie.

 

Dar miłości - ten dar jest bardzo ważny w modlitwie o uzdrowienie uczuć, pozwala osobie chorej doświadczyć miłości Boga. Dar miłości jest jak balsam na ranę. Gdy osoba z tym darem jest w grupie posługującej modlitwą wstawienniczą, miłość kruszy nieprzebaczenie u chorego. Dar ten sprawia, że osoba za którą podjęta jest modlitwa czuje się bezpieczna i kochana. Dzięki darowi miłości można modlić się sercem, bez słów wtedy gdy nie ma możliwości głośnej modlitwy.

 

Dar wiary (1 Kor 12,9), chodzi o dar wiary, która może przenosić góry, i która popycha do działania, tak jak stało się wtedy, gdy Piotr powiedział chromemu: „W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!” (Dz 3,6).

Jest to dar specjalnego, natchnionego przez Ducha Świętego przekonania, że Bóg zainterweniuje z mocą w pewnych szczególnych sytuacjach. To przekonanie prowadzi następnie wierzącego do działania.

 

Słowo poznania - kieruje nas do sedna problemu, czyli do przyczyny choroby. Jest to słowo pomocne w modlitwie o uzdrowienie uczuć. Wiele osób nie wie dlaczego są chore, skąd wziął się u nich dany problem, nie zna, bądź nie pamięta wydarzeń będących przyczyną choroby. Słowo poznania pozwala rozpoznać, co jest właściwym problemem, uświadomić to choremu i podjąć odpowiedni rodzaj modlitwy.

 

Słowo mądrości - jest to dar, który uzdalnia mówiącego do podzielenia się jakimś nowym wglądem w tajemnice Chrystusa. Człowiekowi dany jest wgląd w Boży plan w danej sytuacji i może to przekazać w słowach rady lub wskazówki. To szczególnie cenny dar dla tych, którzy posługują, nauczając prawd wiary.